Thursday, April 23, 2020

புறநானூறு 66


பாடியவர் : வெண்ணிக்குயத்தியார்
பாடப்பட்டோன் : சோழன் கரிகாற்பெருவளத்தான்.
திணை : வாகை.
துறை : அரச வாகை.



நளியிரு முந்நீர் நாவாய் ஓட்டி,
வளிதொழில் ஆண்ட உரவோன் மருக!
களி இயல் யானைக் கரிகால் வளவ!
சென்று, அமர்க் கடந்த நின் ஆற்றல் தோன்ற
வென்றோய், நின்னினும் நல்லன் அன்றே
கலிகொள் யாணர் வெண்ணிப் பறந்தலை,
மிகப் புகழ் உலகம் எய்திப்,
புறப்புண் நாணி, வடக் கிருந்தோனே!

விளக்கம் :

களிப்புநடை போடும் யானைமேல் தோன்றும் கரிகால் வளவ! கடலில் நாவாய்க் கப்பல் ஓட்டிக் காற்றையே ஆண்ட வலிமையாளரின் வழிவந்தவன் நீ. நீ போரில் வென்றாய். அதனால் நீ நல்லன். எனினும் வெண்ணிப் பறந்தலைப் (போர்க்களத்தில்) போரில் உன் வலிமை மிக்க தாக்குதலால் புறப்புண் பட்டு அதற்காக நாணி அப்போர்க்களத்திலேயே வடக்கிருந்து உயிர்துறந்த மன்னன் (பெருஞ்சேரலாதன்) உன்னைக்காட்டிலும் நல்லவன் அல்லனோ?

நன்றி வணக்கம்
தமிழ் கோ விக்ரம்

தமிழரின் மரங்கள்கூட அறமுரைப்பவை

பொய்சான்று சொல்பவர்களை தமிழரின் மரங்கள்கூட ஏற்காது



விரிகாஞ்சித் தாதாடி யிருங்குயில் விளிப்பவும்
பிரிவஞ்சா தவர்தீமை மறைப்பென்மன் மறைப்பவுங்
கரிபொய்த்தான் கீழிருந்த மரம்போலக் கவின்வாடி
யெரிபொத்தி யென்னெஞ்சஞ் சுடுமாயி னெவன்செய்கோ ..... 8 - 11.

- கலித்தொகை, பாலைக்கலி - 34ம் பாட்டு

பொருள் :

அலர்ந்த காஞ்சிப்பூவிற் றாதை அளைந்து கரிய குயில்கள் கூவா நிற்கவும் இக்காலத்தே பிரிந்துறைதற்கு அஞ்சாதவருடைய கொடுமையையான் மறையாநிற்பேன். அதனாற் பெற்றதென்? மறைப்பினும் சான்று பொய்த்தவன் வந்து தன்கீழே இருக்கப்பட்ட மரம்போல யான் அழகு கெடும்படி என்னெஞ்சு காமத்தீக்கொளுந்தி என்னைச்சுடுமாயின் யானதற்கு என்செய்வேன்?

தேவையான எளிய உரை: 

பொய்சாட்சி சொன்னவன் ஒருமரத்தடியில் நின்றால், அம்மரமானது, இவன் தீயவன் இத்தீயவனால் என்தூய்மை கெட்டுவிட்டதென்று தன் அழகை இழந்து தானே வாடிவிடுமாம். அதுபோல், தலைவியும் காமத்தீயால் வாடியிருக்கிறாளாம்.

இதுவொரு கற்பனைதான். ஆனால், அந்தக்கற்பனையிலேயும் அறத்தை வலியுறுத்தினானே தமிழன். இதுவே, தமிழர் வாழ்வின் செம்மையறத்திற்குச் சான்று. அதை தம் மரஞ்செடிகொடிகளுக்கும் பொருத்தினான். தமிழராய் பிறந்தமைக்கு பெருமிதங்கொள்வோம்.

நன்றி. வணக்கம்.
தமிழ் கோ விக்ரம்

பன்னிருதிருமுறையில் தமிழ் என்னும் சொற்றொகுப்பு

தமிழில் இத்தனை தமிழ்களா? 😲 😍


பன்னிருதிருமுறைகளில் தமிழ் என்னுஞ்சொல்:

வணக்கம். பன்னாட்களுக்கு முன்பே, திருவருட்பாவில் தமிழ் என்னுஞ்சொல் எத்தனை இடங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதென்று ஓர் பட்டியலைப்பதிவிட்டிருந்தேன். இப்போது, சிவநெறி (சைவசமய) நூல்களான பன்னிருதிருமுறையில் எத்தனை இடங்களில் தமிழ் என்னுஞ்சொல் இடம்பெற்றிருக்கிறதென்னும் பட்டியலைத் தொகுத்துத்துள்ளேன்.

தமிழ் என்னுஞ்சொல் பன்னிருதிருமுறைகளில் எண்ணிலடங்காவிடங்களில் வருகிறது. ஆனால், அடியேன் இங்கு தொகுத்துள்ளது, தமிழ்மொழியை உயர்த்தியும் பெருமைபடவும் எடுத்தியம்பிய  உரிச்சொற்களை மட்டுமே.

தமிழவை நூல்களிலும் சிலம்பிலும் நம்நாட்டிற்கு "தமிழ்நாடு" பெயர் இருந்ததென சிலசான்றுகளுண்டு. தொல்காப்பிய இளம்பூரணனாரின் உரையிலுமுண்டு. அதுமட்டுமின்றி காலந்தோறும் நம்நாட்டின் பெயர் "தமிழ்நாடே" என்பதற்கான சான்று இப்பன்னிருதிருமுறைகளில் உண்டு. இது 4ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 12ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான சிவநெறி நூல்கள் அடங்கிய ஓர் தொகுப்பாகும். பலநூற்றாண்டின் நூல்களில் ஆங்காங்கே "தமிழ்நாடு" என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அவற்றையும் இத்தொகுப்பின் இறுதியில் தொகுத்துள்ளேன்.

வாழ்க தமிழும், தமிழரும், தமிழ்நாடும்.

தமிழ் என்னுஞ்சொற்றொகுப்பு : 


01. திருநெறியதமிழ்
02. நிகரில்லனதமிழ்
03. துளங்கில்தமிழ்
04. நலங்கொள்தமிழ்
05. குன்றாத்தமிழ்
06. சொல்லார்தமிழ்
07. பரவார் தமிழ்
08. சீரார்தமிழ்
09. செந்தமிழ்
10. சீர்மிகுத்த தமிழ்

11. ஆராஅருந்தமிழ்
12. முடிவிலின்தமிழ்
13. தன்னொளி மிக்குயர்ந்த தமிழ்
14. தன்னியல் கலைவல தமிழ்
15. வித்தக மறைமலி தமிழ்
16. தூசெந்தமிழ்
17. நல்ல கேள்வித்தமிழ்
18. கலை முத்தமிழ்
19. வடமார் தமிழ்
20. பலந்தருதமிழ்

21. செந்தண்தமிழ்
22. பண்பொலி செந்தமிழ்
23. ஒளிர்பூந்தமிழ்
24. செறிவண் தமிழ்
25. வளருந்தமிழ்
26. சக்கரஞ்சீர்த்தமிழ்
27. ஞாலமல்குந்தமிழ்
28. தென்றமிழ்
29. நல்லசெந்தமிழ்
30. சந்தமார்ந்தழகாய தண்தமிழ்

31. மனமலிபுகழ் வண்தமிழ்
32. சந்துலாந்தமிழ்
33. சந்தமாலைத்தமிழ்
34. முத்தமிழ்
35. அருந்தமிழ்
36. சந்தமார் தமிழ்
37. பண்ணியல் தமிழ்
38. பண்ணாருந்தமிழ்
39. நற்றமிழ்
40. இன்றமிழ்

41. சொற்றமிழ்
42. ஒண்டமிழ்
43. தண்டமிழ்
44. வண்டமிழ்
45. உற்றதமிழ்
46. சீரின்மலிசெந்தமிழ்
47. சந்தம்நிறை தண்டமிழ்
48. பந்தமார் தமிழ்
49. சந்தமிகு தண்தமிழ்
50. பாவணத்தமிழ்

51. பொய்யாத்தமிழ்
52. உறுதமிழ்
53. பன்னுதமிழ்
54. செஞ்சொல்தமிழ்
55. உளங்குளிர் தமிழ்
56. பலங்கிளர்தமிழ்
57. பண்ணின்றமிழ்
58. பாவின்தமிழ்
59. குறையாத்தமிழ்
60. பயின்றமிழ்

61. அமுதமூறியதமிழ்
62. அமுதுறழ்தீந்தமிழ்
63. பாவார்ந்த தமிழ்
64. செறிதருதமிழ்
65. பெருந்தமிழ்
66. பொய்மையிலாத் தமிழ்
67. ஒண்டலைத் தண்டமிழ்
68. ஞானத்தமிழ்
69. எண்டிசை நிறைந்த தண்டமிழ்
70. சிவனருள் பெற்ற நற்றமிழ்

71. ஒண்முத்தமிழ்
72. செழுமலயத் தமிழ்
73. இன்பஞ்செய் தமிழ்
74. பாவேறிய மதுரத்தமிழ்
75. பயன்நிலவு ஞானத்தமிழ்
76. தொழில்பல மிகுத்ததமிழ்
77. மாதமிழ்
78. சுந்தரமார் தமிழ்
79. கனதமிழ்
80. இன்பத்தமிழ்

81. சொல்லார் தமிழ்
82. இன்னிசை வண்டமிழ்
83. தென்தமிழ்
84. மும்மைத் தமிழ்
85. மெய்மைப்பொருளாந்தமிழ்
86. வல்லாண்மையின் வண்தமிழ்
87. தாண்டகச்செந்தமிழ்
88. பரிவுறு செந்தமிழ்
89. வளத்தமிழ்
90. உயர்தமிழ்

91. பாவுறுசெந்தமிழ்
92. பாவலர் செந்தமிழ்
93. பாவுற்ற தமிழ்
94. கோதில் தமிழ்
95. இசைவண்தமிழ்
96. பண்ணார் பதிகத்தமிழ்
97. பெருவாய்மைத்தமிழ்
98. ஓங்குதமிழ்
99. கோதருதண்தமிழ்
100. பொங்குதமிழ்

101. தேன்பொழியும் செந்தமிழ்
102. செஞ்சொல்தமிழ்
103. செழுந்தமிழ்
104. நறுந்தமிழ்
105. அலர்ந்தசெந்தமிழ்
106. வம்பலர் செந்தமிழ்
107. உயர்தமிழ்
108. தங்குதமிழ்
109. அஞ்சொல்தமிழ்
110. குலவுதமிழ்

111. பதம் நிறைந்த செந்தமிழ்
112. மண்பரவும் தமிழ்
113. வளத்தமிழ்
114. பண்ணுறு செந்தமிழ்
115. இசைத்தமிழ்
116. ஒப்பில் வண்தமிழ்
117. இன்னிசை நிறைந்த செந்தமிழ்
118. இன்னிசைத்தமிழ்
119. மதுரமுத்தமிழ்
120. புலன்கொள் இன்தமிழ்

121. மும்மைநிலைத் தமிழ்
122. ஒப்பரிய தமிழ்
123. நீடுதமிழ்
124. பரவுறு செந்தமிழ்
125. இன்னிசைச்செந்தமிழ்
126. மொழிக்காதல் தமிழ்
127. பெருகு தமிழ்
128. பாங்குடை வண்தமிழ்
129. புணர்இசைச்செந்தமிழ்
130. சந்த முத்தமிழ்

131. பாவரும் தமிழ்
132. வாய்மை வண்தமிழ்
133. உரவுத்தமிழ்
134. மெய்ப்பொருள் வண்தமிழ்
135. நல்லிசைத்தண்தமிழ்
136. பாவலர்ந்த செந்தமிழ்
137. பழுதில் செழுந்தமிழ்
138. இசைவிளங்குந்தமிழ்
139. மருஈரத்தமிழ்
140. கன்னித்தமிழ்

141. மூவேந்தர்தமிழ்
142. புகழின்மிக்க தமிழ்

தமிழ்நாடு என்னுஞ்சொற்றொகுப்பு :


1. இருந்த தமிழ்நாட்டிடை
2. பொதியில் தமிழ்நாடு
3. ஆதரவால் தமிழ்நாட்டில்
4. மண்குலவு தமிழ்நாடு
5. பூழியர் தமிழ்நாட்டு
6. பெறல் தமிழ்நாடுற்ற
7. வண்தமிழ்நாட்டு எல்லை
8. பானல் வயல் தமிழ்நாடு
9. பூழியர் வண்தமிழ்நாட்டுத்
10. தென்தமிழ்நாடு செய்த
11. பொழிவண் தமிழ்நாட்டுச்
12. தன்தமிழ்நாட்டு மன்னன்
13. கன்னித்தமிழ்நாட்டு
14. மூவேந்தர் தமிழ்நாட்டுக்கு அப்பால்
15. இருந்த தமிழ்நாடுற்ற

தொகுப்பு : தமிழ் கோ விக்ரம்

தமிழ் வாழ்க. 🙏
நன்றி. வணக்கம்.

திருவருட்பாவில் தமிழ் என்னுஞ்சொல் இடம்பெற்ற அடிகள்

திருவருட்பாவில் தமிழ் என்னுஞ்சொல்: ❤️


அருட்பேரொளி வள்ளற்பெருமான் நம் நற்றமிழை பலவாறு போற்றிப்பரவியுள்ளார். தெய்வத்தமிழே நம்மை இறைவனிடம் இட்டுச்செல்லும் என்று ஐயமற துணிகிறார். திருவருட்பாவில் தமிழ் என்று குறிப்பிட்டுள்ள வரிகளை சிறுதொகுப்பாக இங்கு பதிவிடுகிறேன். ஆறு திருமுறைகளிலும் சேர்த்து அடியேனுக்குக் கண்ணிற்பட்டவற்றைத் தொகுத்துள்ளேன். நன்றி.


"பண்­ணீர்மை கொண்டதமிழ்ப் பாமாலை யாற்றுதித்துக்"

"என்தமிழ்ப் பாட்டையும் கொண்டெனுள்ளத்
திடும்பாட்டை"

"நால்வரும் செய்தமிழ் கேட்டுப் புறத்தில் நடக்கச்"

"தார்கொண்ட செந்தமிழ்ப் பாமாலை சாத்தத் தமியனுக்கே"

"அன்பர் புனைந்ததமிழ்ப் பாவாய் நிறைந்தபொற் பாவாய்செந் தேனிற் பகர்மொழியாய்"

"ஏழியல் பண்பெற் றமுதோ டளாவி இலங்குதமிழ்க்"

"மூவர்தம் பதிகச் செய்ய தீந்தமிழ்த் தேறல்உ ண்டருளைத் தருந்தென் ஒற்றியூர்"

"மண்கொண் மாலைபோம் வண்ணம்நல் தமிழ்ப்பூ
மாலை சூட்டுதும்"

"வரும்பைஞ் சீர்த்தமிழ் மாலையோ டணிபூ
மாலை சூட்டுதும்"

"மதன இன்தமிழ் மாலையோ டணுபூமாலை சூட்டுதும்"

"வடிக்குறும் தமிழ்கொண் டன்பருக் கருளும் வள்ளலே"

"நித்த னேஅது நீஅறி யாயோ
புத்த ருந்தமிழ் ஒற்றியூர் அரசே"

"திருநெறிமெய்த் தமிழ்மறையாம் திருக்கடைக்காப் பதனால்"

"சங்கம்வளர்ந் திடவளர்ந்த தமிழ்க்கொடியை"

"வடிக்குந் தமிழ்த்தீந் தேன்என்ன வசனம் புகல்வார் ஒற்றிதனில்"

"அன்புறு நிலையால் திருநெறித் தமிழ்கொண் டையநீத் தருளிய அரசே"

"மாசகன்ற நீதிருவாய் மலர்ந்ததமிழ் மாமறையின்"

"சைவ நாயக சம்பந்தன் ஆகிய தமிழ்அருட் குன்றேஎன்
தெய்வமே"

"நின்னைத் தரிசனம்செய் தேமதுரத் தமிழ்ச்சொல் மாலை தொடுத்திலேன்"

"பாடேந்தும் அறிஞர்தமிழ்ப் பாவொடுநா யடியேன்சொற் பாவும் ஏற்று"

"திருத்தகுசீர்த் தமிழ்மறைக்கே முதலாய வாக்கதனால் திருப்பேர் கொண்டு"

"பொன்மகள்வாழ் சிங்கபுரி போதன்அறுமாமுகன்மேல்
நன்மைமிகு செந்தமிழ்ப்பா நாம்உரைக்க"

                         - இராமலிங்க வள்ளற்பெருமான்

நன்றி. வணக்கம். 🙏🙏🙏
தொகுப்பு : தமிழ் கோ விக்ரம்

எப்போதும் எம்நாடு இந்தியா அல்ல "தமிழ்நாடு" - சான்றுகள்

என்னாடு தமிழ்நாடே பெருஞ்சான்றுகள் பாட்டும் பொருளும் :


தமிழகம் தமிழ்நாடு என்னும் சொல்லாட்சிகள் அமைந்த நூல்கள் பின்வருவன

௧) அகநானூறு
௨) புறநானூறு
௩) சிலப்பதிகாரம்
௪) இளம்பூரணனாரின் தொல்காப்பிய உரை
௫) கம்பராமாயணம்


௧) அகநானூறு ௨௨௭ (227)


''நுதல் பசந்தன்றே; தோள் சாயினவே;
திதலை அல்குல் வரியும் வாடின;
என் ஆகுவள்கொல் இவள்?'' என, பல் மாண்
நீர் மலி கண்ணொடு நெடிது நினைந்து ஒற்றி,

இனையல் வாழி, தோழி! நனை கவுள்
காய் சினம் சிறந்த வாய் புகு கடாத்தொடு
முன் நிலை பொறாஅது முரணி, பொன் இணர்ப்
புலிக் கேழ் வேங்கைப் பூஞ் சினை புலம்ப,

முதல் பாய்ந்திட்ட முழு வலி ஒருத்தல்
செந் நிலப் படு நீறு ஆடி, செரு மலைந்து,
களம் கொள் மள்ளரின் முழங்கும் அத்தம்
பல இறந்து அகன்றனர் ஆயினும், நிலைஇ,

நோய் இலராக, நம் காதலர்! வாய் வாள்,
தமிழ் அகப்படுத்த இமிழ் இசை முரசின்,
வருநர் வரையாப் பெரு நாள் இருக்கை,
தூங்கல் பாடிய ஓங்கு பெரு நல் இசைப்

பிடி மிதி வழுதுணைப் பெரும் பெயர்த் தழும்பன்
கடி மதில் வரைப்பின் ஊணூர் உம்பர்,
விழு நிதி துஞ்சும் வீறு பெறு திரு நகர்,
இருங் கழிப் படப்பை மருங்கூர்ப் பட்டினத்து,

எல் உமிழ் ஆவணத்து அன்ன,
கல்லென் கம்பலை செய்து அகன்றோரே!

தலைமகன் பிரிவின்கண் வேறுபட்ட தலைமகட்குத் தோழி சொல்லியது; பிரிவின்கண் வேறுபட்ட தோழிக்குத் தலைமகள் சொல்லியதூஉம் ஆம். - நக்கீரர்

பொருள்: இனையல் எனத் தலைவி தோழிக்குக் கூறினாள் என்க. நீர்மலி கண்ணொடு நெடிது நினைந்தொற்றுதல் தோழியிடத்துண்டாய வேறுபாடாகும். எனவே, இச்செய்யுள், இரண்டாவதாகக் குறிக்கப்பட்டுள்ள தலைவி கூற்றாதற்குப் பெரிதும் பொருத்தமாம். நோயிலராக நம் காதலர் எனத் தலைவி தோழியை உளப்படுத்திக் கூறலின், தலைவியும் தோழியும் தலைவனை வாழ்த்தினாரெனக் கொள்ளுதலும் அமையும். சிறந்த என்னும் பெயரெச்சம் காரணப்பொருட்டு. ஒருத்தல் செந்நிலப் படுநீ றாடியது என்றதற் கேற்ப மள்ளர் குருதியால் உடல் சிவந்தமை கொள்க. ஒருத்தல் பகையை ஒழித்த பெருமிதத்துடன் முழங்குதலின் களங்கொள் மள்ளரின் முழங்கும் என்றார். நிலைஇ நோயிலராக-நோயிலராய் நிலைபெற்று வாழ்க என விகுதி பிரித்துக் கூட்டி யுரைக்க. முரசு-வீரமுரசும், கொடை முரசுமாம். அவனது வீரமும் வண்மையும் தமிழ்நாடு முழுதும் பரந்திருந்தமையின் தமிழகப்படுத்த இசைமுரசு என்றார். வாளினையும் முரசினையும் இருக்கையினையும் உடைய தழும்பன் எனவும், தூங்கல் பாடிய நல்லிசைத் தழும்பன் எனவும் கூட்டுக. தூங்கல்-தூங்கல் ஓரியார் என்னும் புலவர். அவர் தழும்பனைப் பாடிய பாட்டுக் கிடைத்திலது. பிடிமிதித்த புண்ணின் தழும்பு என்க. வழுதுணைத் தழும்பன் என்னும் பெயர் தழும்பன் என்றே வழங்கலுமுண்டு. 1'பெரும்புண், ஏஎர் தழும்பன் ஊணூர்’ என வருதலுங் காண்க. கழிப்படப்பை-உப்புவிளையும்செறு 'மங்கல மொழியும்’ என்னுஞ் சூத்திரத்து மங்கலமொழி என்ற தற்குத் ‘தலைவற்குத் தீங்கு வருமென்று உட்கொண்டுதோழியும்தலைவியும் அதற்கஞ்சி அவனை வழுத்துதலும்’ என்று பொருள் கூறி, அதற்கு; ‘நோயிலராக நங் காதலர்’ என்னும் இதனை எடுத்துக் காட்டினர்.

௨) புறநானூறு ௧௬௮(168)


அருவி ஆர்க்கும் கழை பயில் நனந் தலைக்
கறி வளர் அடுக்கத்து மலர்ந்த காந்தள்
கொழுங் கிழங்கு மிளிரக் கிண்டி, கிளையொடு,
கடுங் கண் கேழல் உழுத பூழி,

நல் நாள் வரு பதம் நோக்கி, குறவர்
உழாஅது வித்திய பரூஉக் குரல் சிறு தினை
முந்து விளை யாணர் நாள் புதிது உண்மார்
மரை ஆன் கறந்த நுரை கொள் தீம் பால்,
மான் தடி புழுக்கிய புலவு நாறு குழிசி

வான் கேழ் இரும் புடை கழாஅது, ஏற்றி,
சாந்த விறகின் உவித்த புன்கம்
கூதளம் கவினிய குளவி முன்றில்,
செழுங் கோள் வாழை அகல் இலைப் பகுக்கும்
ஊராக் குதிரைக் கிழவ! கூர்வேல்,

நறை நார்த் தொடுத்த வேங்கை அம் கண்ணி,
வடி நவில் அம்பின் வில்லோர் பெரும!
கை வள் ஈகைக் கடு மான் கொற்ற!
வையக வரைப்பில் தமிழகம் கேட்ப,
பொய்யாச் செந் நா நெளிய ஏத்திப்

பாடுப என்ப பரிசிலர், நாளும்
ஈயா மன்னர் நாண,
வீயாது பரந்த நின் வசை இல் வான் புகழே.
திணை பாடாண் திணை; துறை பரிசில் துறை; இயன்மொழியும், அரச வாகையும் ஆம்.

பிட்டங் கொற்றனைக் கருவூர்க் கதப்பிள்ளைச் சாத்தனார் பாடியது.

பொருள்: அருவி ஒலித்திழியும்வேய் பயின்ற அகன்றவிடத்து மிளகுகொடி வளரும்மலைச்சாரலினிடத்து மலர்ந்த காந்தளினது கொழுவியகிழங்குபிறழக் கிளறித் தன்னினத்தோடே கூடத்தறுகண்மையையுடைய கேழலுழுத புழுதிக்கண்ணே நல்லநாள்வந்த செவ்வியைப் பார்த்துக் குறவர் அந்நிலமுழாதேஅதுவே உழவாக வித்திய பரிய தோகையையுடைய சிறியதினை முற்பட விளைந்த புதுவருவாயாகிய கதிரை நல்லநாளின்கண்ணே புதிதுண்ணவேண்டி மரையாவைக் கறந்தநுரை கொண்ட இனிய பாலை மான்தடி புழுக்கப்பட்டபுலால் நாறும் பானையினது நிணந்தோய்ந்த வெளியநிறத்தினையுடைய பெரிய புறத்தைக் கழுவாதே உலைநீராகவார்த்து ஏற்றிச் சந்தனவிறகான் உவிக்கப்பட்டசோற்றைக் கூதாளி கவின்பெற்ற மலைமல்லிகை நாறும்முற்றத்து வளவிய குலையையுடைய வாழையினது அகன்றஇலைக்கண்ணே பலருடனே பகுத்துண்ணும் ஊரப்படாத குதிரையென்னும்மலைக்குத் தலைவ! கூரிய வேலையும் நறைக்கொடியின்நாராற் றொடுக்கப்பட்ட வேங்கைப்பூமாலையினையும்வடித்தல் பயின்ற அம்பினையுமுடைய வில்லாட்களுக்குத்தலைவ! கையான் வழங்கும் வள்ளிய கொடையினையும்கடிய குதிரையையுமுடைய கொற்ற! உலகத்தெல்லையுள் தமிழ்நாடுகேட்கப் பொய்யாத செவ்விய நா வருந்தும்படிவாழ்த்திப் பாடுவரென்று சொல்லுவர் பரிசிலர்,நாடோறும்; கொடாத வேந்தர் நாணக் கெடாது பரந்தநினது வசையில்லாத வாலிய புகழை-எ - று.

கிழவ! பெரும! கொற்ற! பரிசிலர்நின்புகழை ஏத்திப் பாடுபவென்ப; அதனால், யானும்நின்பாற் பரிசில் பெற்றுப் பாடுவேனாக வேண்டுமெனப்பரிசிற்றுறைக்கேற்பக் கூறியதாக்குக.

௩) சிலப்பதிகாரம் இரண்டு பாடல்கள்


முதல் பாடல்

சிலப்பதிகாரத்தில் நாட்டிய அரங்கேற்றத்திற்கு வருகிற மாதவியை அறிமுகப்படுத்துகிறார் இளங்கோவடிகள். அவள் ஆடல், பாடல், அழகு என்று கூறிய இம் மூன்றனுள் ஒன்று குறையாதவள், அவளுக்குக் கற்றுக் கொடுத்த ஆசா னோ தமிழ் முழுதும் அறிந்தவன். தமிழகம் முழுவதும் அறியப்பட்ட வன் என்கிறார்.

“இமிழ்கடல் வரைப்பின் தமிழகம் அறியத்
தமிழ்முழு தறிந்த தன்மையன் ஆகி” என்கிறார்.

சிலப்ப திகாரம் “தமிழ்நாடு” என்ற பெயரைத் தெளிவாகப் பதிவு செய்துள்ளது. கண்ணகிக்குச் சிலை எடுக்க இமயமலைக்குக் கல் எடுக்கப் போகும்போது அங்கங்கே உள்ள வேற்று மன்னர்கள் குறிப்பாக ஆரிய மன்னர்கள் தடுப்பார்களோ, அதை எதிர் கொள்ளும் அளவுக் குப் படைகொண்டு செல்ல வேண் டுமோ என்று சேரன் செங்குட்டு வன் அமைச்சர்களிடம் கலந்து ஆய்வு செய்தான். அப்போது அமைச்சர் வில்லவன் கோதை கூறியது நமக்கு வியப்பளிக்கிறது.

அடுத்தபாடல்

“இமிழ்கடல் வேலியைத் தமிழ்நாடு ஆக்கிய
இதுநீ கருதினை யாயின் ஏற்பவர்
முதுநீர் உலகு முழுமையும் இல்லை
இமய மால்வரைக்கு எம்கோன் செல்வது
கடவுள் எழுதவோர் கற்கே யாதலின்”

ஒலிக்கின்ற கடலை எல்லையா கக் கொண்ட இந்நிலம் முழுவதை யும் ஒரே ஆட்சியின் கீழ் உள்ள தமிழ் நாடாக ஆக்கிட நினைக்கும் நீ இமய மலைக்குக் கல்லெடுக்கச் சென்றால் உன்னை எதிர்த்து நிற்க எவரும் வரமாட்டார் என்றான் வில்லவன் கோதை!

௪) இளம்பூரணனாரின் தொல்காப்பிய உரை


வினாவும் விடையும் குழப்ப மில்லாமல் துல்லியமாகவும் தெளி வாகவும் இருக்கவேண்டும் என்பதைத் தொல்காப்பியர் வலியுறுத்துகிறார். “செப்பும் வினாவும் வழாஅல் ஓம்பல்” என்பது அந்நூற்பா. இதற்கு விளக்கவுரை எழுதிய இளம்பூரணர் குழப்ப மில்லாத துல்லியமான வினாவுக்கும் விடைக்கும் ஓர் எடுத்துக் காட்டைக் கூறினார். “நும் நாடு யாது என்றால், தமிழ்நாடு என்றல்“ என்று விளக்கினார். இளம்பூரணர் கி.பி. 11 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவர் என்று காலவரையறை செய்துள்ளார்கள். 11 ஆம் நூற்றாண்டில் சோழநாடு இருந்தது பாண்டியநாடு இருந்தது. அப்போது எப்படித் தமிழ்நாடு வந்தது? ஏனென்றால் அப்போதே தமிழர்தம்நாட்டின் பெயர் தமிழ்நாடே.

௫) கம்பராமாயணம்


வடநாட்டுக் காப்பியமான இரா மாயணத்தைத் தமிழில் வடித்த கம்பர், “தமிழ்நாடு” என்று சில இடங்களில் அடையாளப் படுத்தி யுள்ளார். சீதையைத் தேடிக் காணு மாறு அனுமனுக்கும் மற்ற வானரப் படையினருக்கும் கட்டளை இட்ட சுக்ரீவன் - இலங்கைக்குச் செல்லும் வழிகளைச் சொல்கிறான். அப் போது தமிழ்நாட்டைக் கடந்து செல்ல வேண்டும் என்று கூறு கிறான்.

“துறக்கமுற்றார் மனமென்னத் துறைகெழுநீர்ச் சோணாடு கடந்தால் தொல்லை
மறக்கமுற்றா ரதனயலே மறைந்துறை வரவ்வழி நீர் வல்லையேகி
உறக்கமுற்றா ரென்னுற்றர் எனுமுணர்வினொடும் ஒதுங்கி
மணியாலோங்கல் பிறக்கமுற்ற மலைநாடு நாடியகல் தமிழ் நாட்டில் பெயர்திர் மாதோ”

-கிட்கிந்தா காண்டம் நாட விட்ட படலம்-30

ஆக, நம்நாடு தமிழ்நாடே, இந்தியா அல்ல என்று இதைப் படித்தோர்க்கு புலனாகும்.

திருநெல்வேலியில் உள்ள பழம்பெரும் கல்வி நிறுவனமான ம.தி.மா. இந்துக் கல்லூரி தமிழ்த்துறையில் 11.09.2013 அன்று, இதில் கலந்து கொண்டு தமிழ்த்தேசியத் தமிழர் கண்ணோட்டம் இதழாசிரியர் தோழர் பெ. மணியரசன் “தமிழ் இலக்கியத்தில் தமிழர்” என்ற தலைப்பில் பேசினார்.
அவ்வுரையரங்கத்தில் தோழர் பெ. மணியரசன் அவர்கள் பேசியதன் எழுத்து வடிவம் இது. இதை ஒரு குறிப்பாக எடுத்துக்கொண்டு அந்தந்த நூல்களிலுள்ள அந்த முழுப்பாடல்களையும் இங்கே தொகுத்துள்ளேன்.

உதவி : தமிழ்நூல்களும் திரு.பெ.மணியரசன் ஐயா அவர்களின் பேச்சும்
தொகுப்பு : தமிழ் கோ விக்ரம்

இலக்கியங்களில் தமிழ் தமிழர் தமிழ்நாடு

இலக்கியத்தில் தமிழ், தமிழர், தமிழ்நாடு எனும் சொற்கள் இடம்பெற்ற வரிகளுள் சில :


மூத்தநூல் - தொல்காப்பியம் - சிறப்புப்பாயிரம்

வடவேங்கடம் தென்குமரி ஆயிடை தமிழ் கூறும் நல்லுலகத்து

எழுத்தும் சொல்லும் பொருளும் நாடி
செந்தமிழ் இயற்கை சிவணிய நிலத்தொடு


தமிழ் :


தமிழ் எனும் சொல் பல இடங்களில் வருகிறது.
முதன்மையானவை மட்டும்.

தமிழ்கெழு கூடல் தண்கோல் வேந்தே
(புறநானூறு 58 )

அதூஉம் சாலும்நற் றமிழ்முழுது அறிதல்
(புறநானூறு 50 )

தமிழ் வையைத் தண்ணம் புனல்
(பரிபாடல் 6 )

தள்ளாப் பொருள் இயல்பின் தண்டமிழ் ஆய்வந்திலார்
கொள்ளார்
(பரிபாடல் 9 )

தெரிமாண் தமிழ் மும்மைத் தென்னம் பொருப்பன்
(பரிபாடல் 4 )

தமிழர் :


தமிழ்தலை மயங்கிய தலையாலங் கானத்து
(புறநானூறு 19 )
இருபுறமும் தமிழர் இறந்த தலையாலங்கான போர்.

மண்திணி கிடக்கைத் தண்டமிழ்க் கிழவர்
(புறநானூறு 35 )
தமிழ்க் கிழவர் அதாவது தமிழ்த் தலைவர்.

தாதின் அனையர் தண்டதமிழ்க் குடிகள்
(பரிபாடல் 8 )
தமிழ்க்குடிகள் அதாவது தமிழ் மக்கள்.

அருந்தமிழர் ஆற்றல் அறியாது போரிட்ட கனகவிசயரை
(சிலப்பதிகாரம்)

தண்ணார மார்பிற் தமிழ்நர் பெருமானைக்
கண்ணாரக் காண
(முத்தொள்ளாயிரம் 24 )

தமிழர்நாடு :


தமிழர் ஆட்சி தமிழ்பேசாத நாடுகள் வரை பரவியிருந்தது.

தமிழ்கெழு மூவர் காக்கும்
மொழிபெயர் தேஎத்த
(அகநானூறு 31 )

இமயமலை முதல் குமரிக்கடல் வரை தமிழ் பேசப்பட்டது.

வடவேங்கடம் தென்குமரி ஆயிடைத்
தமிழ்கூறு நல்லுலகத்து
(தொல்காப்பிய சிறப்புப் பாயிரம் )

தமிழரின் நாடு 'தண்டமிழ்' (தண்+தமிழ், தண் = குளிர்ச்சி) என்ற சொல்லால் குறிக்கப்பட்டுள்ளது.

தண்டமிழ் வேலித் தமிழ்நாட்டகம் எல்லாம்
(பரிபாடல் 9 )

தண்டமிழ் பொதுஎனப் பொறாஅன்
(புறநானூறு 51 )
தமிழ்நாடு எல்லாருக்கும் பொது என்றால் பொறுக்கமாட்டானாம்.
தனக்குத்தான் அது சொந்தம் என்பானாம்.

கொண்டி மிகைப்படத் தண்டமிழ் செறித்துக்
(பதிற்றுப்பத்து 63 )
செல்வம் பெருகிட தமிழர்நாட்டை இறுக்கி அதாவது சேர்த்து.

தமிழகப்படுத்த இமிழிசை முரசின்
(அகநானூறு 227 )
தமிழகம் எனும் சொல்.

இமிழ்கடல் வரைப்பில் தமிழகம் அறியத் தமிழ்முழுது அறிந்த
(சிலப்பதிகாரம்)

நெடியோன் குன்றமும் தொடியோள் பௌவமும்
தமிழ்வரம்பு அறுத்த
தண்புனல் நல்நாட்டு
(சிலப்பதிகாரம்)

தென்தமிழ் நன்னாட்டு தீதுதீர் மதுரைக்கு
(சிலப்பதிகாரம்)

இமிழ்கடல் வேலியைத் தமிழ்நாடாக்கிய
(சிலப்பதிகாரம்)

குமரி வேங்கடங் குணகுட கடலா
மண்டினி மருங்கில் தண்டமிழ் வரைப்பின்
செந்தமிழ் கொடுந்தமி ழென்றிரு பகுதியின்
(சிலப்பதிகாரம்)

தண்டமிழ் கோள்நிலை திரிந்து கோடை நீடினும்
தான் நிலைதிரியாத் தண்டமிழ் பாவை
(மணிமேகலை)
தமிழர்நாட்டு காலநிலை மாறி கோடை நீண்டாலும் தன் இயல்பு மாறாத தமிழ்ப்பெண் காவிரி.

யார் தமிழன்? ஏது தமிழ்? எங்கே தமிழர்நாடு? போன்ற வந்தேறித்தனமான கேள்விகளுக்கு இதற்கு மேலும் பதிலளிக்க முடியாது.

வேல்

வேல் :


சூர்முதல் தடிந்த சுடரிலை நெடுவேல்
(திருமுருகாற்றுப்படை - 46)

சூர் மருங்கு அறுத்த சுடர் இலை நெடு வேல்;
சினம்மிகு முருகன் தண் பரங் குன்றத்து
அந்துவன் பாடிய சந்து கதெழு நெடுவரை - (அகநானூறு - 59)

சீர்கெழு செந்திலும் செங்கோடும் வெண்குன்றும்
ஏரகமு நீங்கா இறைவன்கை வேலன்றே
பாரிரும் பெளவத்தின் உள்புக்குப் பண்டொருநாள்
சூர்மா தடிந்த சுடரிலைய வெள்வேலே; 7

அணிமுகங்க ளோராறும் ஈராறு கையும்
இணையின்றித் தானுடையான் ஏந்திய வேலன்றே
பிணிமுகமேற் கொண்டவுணர் பீடழியும் வண்ணம்
மணிவிசும்பிற் கோனேத்த மாறட்ட வெள்வேலே; 8

சரவணப்பூம் பள்ளியறைத் தாய்மா ரறுவர்
திருமுலைப்பா லுண்டான் திருக்கைவே லன்றே
வருதிகிரி கோலவுணன் மார்பம் பிளந்து
குருகு பெயர்க்குன்றம் கொன்ற நெடுவேலே.
(சிலம்பு - குன்றக்குரவை)

கான முயலெய்த அம்பினில் யானை
பிழைத்தவேல் ஏந்தல் இனிது.
(திருக்குறள் - 772)

நன்றி. வணக்கம்
தமிழ் கோ விக்ரம்