தமிழிலக்கியம் புகழ் நண்பர்கள் சிலர்

இலக்கியத்தில் நண்பர்கள் சிலர் :

1. கோப்பெருஞ்சோழனும் பிசிராந்தையார், பொத்தியார், கண்ணகனார், பெருங்கருவூர்ச்சதுக்கத்துப் பூதநாதனார் ஆகியோரும்.

2. ஒல்லையூர்தந்த பூதப்பாண்டியனும் மாவன், ஆந்தை, அந்துவஞ்சாத்தன், ஆதன் அழிசி, இயக்கன் ஆகியோரும்.

3. பாரியும் கபிலரும்

4. குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனும் சிறுகுடிப்பண்ணனும்

5. நன்னனும் மிஞிலியும்

6. இளங்கண்டீரக்கோவும் இளவிச்சிக்கோவும்

7. இளங்கோவடிகளும் சீத்தலைச்சாத்தனாரும்

8. சிவபெருமானும் நம்பியாரூரரும்

9. நம்பியாரூரரும் சேரமான்பெருமாளும்

**************
தொகுப்பு : தனித்தமிழாளன்

தரவு நூல்கள்: 

1. புறநானூறு 70, 71, 113, 151, 173, 212 முதல் 223
2. அகநானூறு 375
3. சிலப்பதிகாரம்
4. தேவாரம், திருத்தொண்டர் மாக்கதை

கலித்தொகையில் தலைவியின் உடன்போக்கு

கலித்தொகை ௯(9)ஆம் பாட்டு

பாலைக்கலி  - சேரமான் பெருங்கடுங்கோ

பண் : பழம்பஞ்சுரம் (இராகம் : சங்கராபரணம்)

கலித்தொகையில் தலைவியின் உடன்போக்கும் செவிலித்தாயின் தேடலும்

எறித்தரு கதிர் தாங்கி ஏந்திய குடை நீழல்,
உறித் தாழ்ந்த கரகமும், உரை சான்ற முக்கோலும்,
நெறிப்படச் சுவல் அசைஇ, வேறு ஓரா நெஞ்சத்துக்
குறிப்பு ஏவல் செயல் மாலைக் கொளை நடை அந்தணீர்!-
வெவ் இடைச் செலல் மாலை ஒழுக்கத்தீர்; இவ் இடை,

என் மகள் ஒருத்தியும், பிறள் மகன் ஒருவனும்,
தம்முள்ளே புணர்ந்த தாம் அறி புணர்ச்சியர்;
அன்னார் இருவரைக் காணிரோ? பெரும!'
'காணேம் அல்லேம்; கண்டனம், கடத்திடை;
ஆண் எழில் அண்ணலோடு அருஞ் சுரம் முன்னிய

மாண் இழை மடவரல் தாயிர் நீர் போறிர்;
பல உறு நறுஞ் சாந்தம் படுப்பவர்க்கு அல்லதை,
மலையுளே பிறப்பினும், மலைக்கு அவைதாம் என் செய்யும்?
நினையுங்கால், நும் மகள் நுமக்கும் ஆங்கு அனையளே!
சீர் கெழு வெண் முத்தம் அணிபவர்க்கு அல்லதை,

நீருளே பிறப்பினும், நீர்க்கு அவைதாம் என் செய்யும்?
தேருங்கால், நும் மகள் நுமக்கும் ஆங்கு அனையளே!
ஏழ் புணர் இன் இசை முரல்பவர்க்கு அல்லதை,
யாழுளே பிறப்பினும், யாழ்க்கு அவைதாம் என் செய்யும்?
சூழுங்கால், நும் மகள் நுமக்கும் ஆங்கு அனையளே!

எனவாங்கு,
இறந்த கற்பினாட்கு எவ்வம் படரன்மின்;
சிறந்தானை வழிபடீஇச் சென்றனள்;
அறம் தலைபிரியா ஆறும் மற்று அதுவே.

       -- பாலை பாடிய சேரமான் பெருங்கடுங்கோ

பொருளுரை:

தலைவி, தான் விரும்பிய தலைவனுடன் உடன்போக்கு (ஓடிப்போதல்) நிகழ்த்திவிட்டாள். அவர்களைத்தேடி தலைவியின் செவிலித்தாய் செல்கிறாள். அவ்வாறு உடன்போக்கு நிகழ்த்துவோர் பாலைநிலத்திற்குச்செல்வர். பாலைநிலவழியே கள்வர்களும் முக்கோற்பகவர்களும் (துறவிகளும்) செல்வர். தலைவியை தேடிவரும் செலிவித்தாய் எதிர்ப்படும் முக்கோற்பகவரிடம் தம்மகளைப்பற்றி வினவுவதாக அமைந்துள்ளது இப்பாட்டு.

வெயிலில் நிழலுக்காக குடை பிடித்தும், நீர்க்கரகமும், கையிலே முக்கோலையும் பிடித்துக்கொண்டுவரும் துறவிகளே,

"என் மகள் ஒருத்தியும், பிறளின் மகன் ஒருவனும் தங்களுக்குள் காதல்கொண்டவர்கள். அப்படிப்பட்ட இருவரை இவ்வழியே காண்டீர்களா பெருமானே?"

துறவி சொல்கிறார், "காணாமலில்லை. கண்டோம். ஆண் என்பதற்கே உரிய அழகான ஒருவனோடு, சிறந்த அணிகலன்களை அணிந்தபெண்ணின் தாய் நீரே போலும்".

"மலையில் இருக்கும் ஆரம்(சாந்து, சந்தனம்), மலையிலே பிறந்தாலும், அந்த ஆரத்தால் மலைக்கு என்ன பயன்? அதை அரைத்து நறுமணம்வீச பூசிக்கொள்பவர்க்கு அல்லவா சந்தனம் உரிமையுடையது. அப்படி நினைத்தால், உம்மகள் உங்களுக்கு அத்தகையவளே.

கடலில் பிறக்கும் முத்து, அதை அணிந்துகொள்பவர்களுக்கு அல்லது, கடலிலே பிறந்தாலும், அந்த முத்தால் கடலுக்கு என்ன பயன்? அப்படித்தேர்ந்தால், உம்மகள் உங்களுக்கு அத்தகையவளே.

ஏழிசையானது அதைக்கேட்டு இன்புறுபவர்களுக்கன்றி, அவ்வேழிசை யாழிலே பிறந்தாலும் அந்த யாழுக்கு அவ்வேழிசையால் என்ன பயன்? அப்படிப்பார்த்தால், உம்மகள் உங்களுக்கும் அத்தகையவளே.

அதனால், நீங்கள் துன்பம் கொள்ளாதீர். உம்மகள் அவள் விரும்பிய சிறந்த ஆண்மகனோடே சென்றாள். அவ்வுடன்போக்கு அறமே. அவர்களை வாழ்வாங்கு வாழ்கவென வாழ்த்தியனுப்பினோம் நாங்கள். நீர் துன்பப்படாது வீடு திரும்புக."

என்று அறங்கூறியனுப்பினர்.

********************************

உதவி : கலித்தொகை நூலில் பாலைக்கலி
பாடியவர் : சேரமான் பெருங்கடுங்கோ
உரை : தனித்தமிழாளன்

நன்றி.

இலக்கியத்தில் பறையின் பெயர்கள்

இலக்கியத்தில் பறையின் பெயர்கள்:

தொல்காப்பியர், திணைகளின் கருப்பொருளை கீழுள்ள நூற்பாவில் தொகுக்கிறார். அவற்றுள் ஒன்று பறை.

"தெய்வம், உணாவே, மா, மரம், புள், #_பறை,
செய்தி யாழின் பகுதியொடு தொகைஇ,
அவ்வகை பிறவும் கரு' என மொழிப". - 965

அவ்வகையில் பண்டைக்காலத்திருந்த சில பறையின் பெயர்களை ஈண்டு அறிவோம்.. 

குறிஞ்சி:

1. தொண்டகப்பறை
2. முருகியப்பறை
3. வெறியாட்டுப்பறை

முல்லை :

4. ஏறுகோட்பறை

மருதம் :

5. மணமுழாப்பறை
6. நெல்லரிகிணைப்பறை

நெய்தல் :

7. நாவாய்ப்பறை
8. மீன்கோட்பறை

பாலை :

9. ஆறலைப்பறை
10. ஆறெரிப்பறை
11. சூறைகோட்பறை

இவையன்றி,

********
12. அரிப்பறை
13. ஆகுளிப்பறை
14. உவகைப்பறை
15. ஒருகண் பறை
16. கிணைப்பறை
17. குரவைப்பறை
18. குறும்பறை
19. கொடுகொட்டிப்பறை
20. கோட்பறை
21. சாக்காட்டுப்பறை
22. சாப்பறை
23. சிறுபறை
24. செருப்பறை
25. தடாரிப்பறை
26. தணிபறை
27. தலைப்பறை
28. துடிப்பறை
29. தெடாரிப்பறை
30. நிசாளப்பறை
31. பன்றிப்பறை
32. பூசறண்ணுமை
33. முழவுப்பறை
34. மென்பறை
35. வெறுப்பறை

{இதில், ஒரே பறைக்குப் பலபெயர்களுண்டு. அவற்றிற்குத் தனி எண்ணிட்டுள்ளேன்}

இத்தனை பறைகளையும் மறந்துவிட்டு, இன்று நாம் அறிந்திருப்பது சாக்காட்டுப்பறை, சாப்பறை என்னும் சாவுக்கு இசைக்கும் பறையை மட்டுமே.

நன்றி. வணக்கம்.
தொகுப்பு : தனித்தமிழாளன்

*****************

உதவிய நூல்கள்:

1. புறநானூறு
2. தொல்காப்பியம்
3. சிலம்பு
4. நன்னூல்
5. இன்னுஞ்சில நூல்கள்

கலித்தொகையில் ஓர் கவின்மிகு காதற்காட்சி:

கலித்தொகை ௫௧(51) குறிஞ்சிக்கலி - கபிலர்

கலித்தொகையில் ஓர் கவின்மிகு காதற்காட்சி:

சுடர்த்தொடீஇ! கேளாய்! தெருவில் நாம் ஆடும்
மணற் சிற்றில் காலின் சிதையா, அடைச்சிய
கோதை பரிந்து, வரி பந்து கொண்டு ஓடி,
நோ தக்க செய்யும் சிறுபட்டி, மேல் ஓர் நாள்,
அன்னையும் யானும் இருந்தேமா, 'இல்லிரே!

உண்ணு நீர் வேட்டேன்' என வந்தாற்கு, அன்னை,
'அடர் பொற் சிரகத்தால் வாக்கி, சுடரிழாய்!
உண்ணு நீர் ஊட்டி வா' என்றாள் என, யானும்
தன்னை அறியாது சென்றேன் மற்று என்னை
வளை முன்கை பற்றி நலிய, தெருமந்திட்டு,

'அன்னாய்! இவனொருவன் செய்தது காண்' என்றேனா,
அன்னை அலறிப் படர்தர, தன்னை யான்,
'உண்ணு நீர் விக்கினான்' என்றேனா, அன்னையும்
தன்னைப் புறம்பு அழித்து நீவ, மற்று என்னைக்
கடைக்கண்ணால் கொல்வான் போல் நோக்கி,
நகைக் கூட்டம் செய்தான், அக் கள்வன் மகன்.

‘புகாஅக் காலைப் புக்கு எதிர்ப்பட்டுழி, பகாஅ விருந்தின் பகுதிக்கண்’ தலைவி, தோழிக்குக் கூறியது.

உரை :

தலைவி தன்தோழியிடம் கூறியதாக அமைந்துள்ளது இப்பா.

ஒளிபொருந்திய வளையலை அணித்தவளே, கேள். ஒருநாள், நானும் என் தாயும் வீட்டில் இருந்தோம். அப்போது, வாசலிலிருந்து ஒரு குரல் கேட்டது. "அம்மா, தாகத்திற்கு தண்ணீர்" என்று. அதைக்கேட்ட என் தாய், யாரோ தண்ணீர் கேட்கிறார்கள், போய்க்கொடு என்றாள்.

தண்ணீர் எடுத்துவந்தேன், வாசலில் நின்ற இளைஞனிடம் செம்பைக்கொடுத்தேன். செம்பை வாங்கியதோடு நிற்காமல் என் செங்கையையும் பற்றி இழுத்தான். "அம்மா", என்று அலறினேன்.

கரம் பற்றி இழுத்தவன் யாரென்று பார்த்தேன். அவன் தான் அந்த சுட்டிப்பயல், நாம் சிறுவயதில் மணல்வீடு கட்டி விளையாடும்போது அதை காலால் உதைத்து சிதைத்து விளையாடுவானே. நம் வரிப்பந்தையையும் எடுத்துக்கொண்டு ஓடுவானே, அந்த நாய்ப்பயல், அவன்தான். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் கட்டிளம் காளையாகி வந்துநின்றான். கண்டேன் அவனை, உள்ளம் பறிகொடுத்தேன்.

"அம்மா, இவன் செய்வதைப் பார்" என்று நான் அலறியதைக்கேட்ட என் தாய் ஓடிவந்து, என்ன என்று கேட்டாள். என்னசொல்வதென்று விழித்தேன். கையைப்பிடித்து இழுத்தான் என்று சொல்லமுடியுமா. அப்படிச்சொன்னால் அவனை நையப்புடைத்து விரட்டிவிடுவார்களே. அப்படிச்சொல்லக்கூடாது என்று, ஒரு பொய்யைக்கூறினேன்.

"மடமடவென்று தண்ணீர் குடித்தான், அவனுக்கு புரையேறிற்று. எங்கே இவன் இறந்துவிடுவானோ என்று உன்னை அழைத்தேன்" என்று பொய் கூறினேன்.

அதற்கு தாயும், "அப்படியா, என்னப்பா அவசரம்? மெதுவாக தண்ணீர் குடிக்கக்கூடாதா" என்றுகூறி அவன் முதுகில் தடவிக்கொடுத்தாள்.

"அப்போது அந்த திருட்டுப்பயல் என்னசெய்தான் தெரியுமா? என்னைப்பார்த்து கண்ணைச்சிமிட்டினான். புன்முறுவல் பூத்தான்".

*******************************

நன்றி. வாழி
தனித்தமிழாளன்

அதியமான் நெடுமானஞ்சி ஒளவைக்கு நெல்லிக்கனி கொடுத்தல்

அதியமான் நெடுமானஞ்சி ஒளவையாருக்கு அரிய நெல்லிக்கனியை ஈந்த வரலாறுகூறும் புறநானூற்றுப்பாடல் - ௯௧

வணக்கம்,
வள்ளல் அதியமான் நெடுமானஞ்சி ஒளவையாருக்கு நீண்டநாள் வாழவைக்குந் தன்மையுடைய அரியவகை நெல்லிக்கனியை ஈந்தார், அதனாற்றான் நெடுமானஞ்சி கடையெழுவள்ளல்களில் வைத்துப்போற்றப்பெறுகிறான் என்ற கதை நாம் அனைவருமறிவோம். ஆனால், இக்கதை எங்கு, யாரால் கூறப்பட்டது? உண்மையிலேயே நெடுமானஞ்சி நெல்லிக்கனியை ஒளவைக்கு ஈந்தானா இல்லையா? என்று நாம் அறிந்திலோம். அதற்குச்சான்று ஏதேனுமுண்டா என்றும் தேடினோமல்லோம். அதனால், அச்சான்றைத் தேடலாம் என்று புறநானூற்றில் உலாவினேன்.

சான்றுண்டு. இதற்குச்சான்றாக நெல்லிக்கனியைப்பெற்ற ஒளவையாரே நெடுமானஞ்சியை வாழ்த்தி பாடல்பாடியிருக்கிறார். இதோ அச்செய்யுளை இங்கே பதிந்துள்ளேன். அந்நெல்லிக்கனி சாகாத்தன்மையளிக்கவல்லதென்பர், அஃது அறிவுக்கொவ்வாதது. உண்மையில் அது சாகாத்தன்மையுடைத்தாயின் அதையுண்ட ஒளவையார் இந்நாள்வரை சாகாது இருந்திருக்கவேண்டுமே.!!

ஒருக்கால் நீண்டநாள் வாழவைக்கும் அரிய மருத்துவத்தன்மையள்ளதாய் இருந்திருக்கலாம் அன்றி மிகச்சுவையுடையதாய் இருந்திருக்கலாம்.
எது எவ்வாற்றாயினும் நெல்லிக்கனியை ஈந்து நெடுமானஞ்சி வல்லளெனப் போற்றப்பெற்றான் என்பது உண்மை.

இந்நெல்லிகனியீந்த வரலாற்றை,  சிறுபாணாற்றுபடையில் ஒய்மான் நாட்டு நல்லியக்கோடனை இடைக்கழிநாட்டு நத்தத்தனார் பாடும்போது,

" .................மால்வரை
கமழ்பூஞ் சாரற் கவினிய நெல்லி
அமிழ்துவிளை தீங்கனி ஒளவைக் கீந்த
வுரவுச்சினங் கனலுமொளிதிகழ் நெடுவேல்
அரவக்கடல் தானை அதிகனும்"

என்று குறிப்பிடுகிறார்.

அதியமான் நெடுமானஞ்சி தகடூரை தலைநகராகக்கொண்டு தகடூர்நாட்டையாண்ட குறுநில மன்னன். தகடூரென்பது தற்போதைய தருமபுரியாகும். இம்மாவட்டத்தில் அதியமான்கோட்டை என்னும் ஊர் தற்போதுமுண்டு.

நன்றி வணக்கம்.

*****************************

புறநானூறு_௯௧(91)

பாடியவர் : ஔவையார்.
பாடப்பட்டோன் : அதியமான் நெடுமானஞ்சி.
திணை : தும்பை.
துறை : வாழ்த்தியல்.

செய்யுள்:

வலம்படு வாய்வாள் ஏந்தி, ஒன்னார்
களம்படக் கடந்த கழல்தொடி தடக்கை,
ஆர்கலி நறவின், அதியர் கோமான்
போர்அடு திருவின் பொலந்தார் அஞ்சி!
பால் புரை பிறைநுதல் பொலிந்த சென்னி
நீல மணிமிடற்று ஒருவன் போல
மன்னுக, பெரும! நீயே தொன்னிலைப்
பெருமலை விடரகத்து அருமிசை கொண்ட
சிறியிலை நெல்லித் தீங்கனி குறியாது,
ஆதல் நின்னகத்து அடக்கிச்,
சாதல் நீங்க, எமக்கு ஈத்தனையே.

விளக்கம் :

வெற்றிவாள் ஏந்தி பகைவர் போர்க்களத்திலையே மடியும்படி வென்ற வீரக்கழல் அணிந்தவன் அதியர் கோமான். அதியர் களிப்புக்காக நறவுக்கள்ளை உண்பவர்கள். இவன் போரிலே வென்ற திருவினைப் பொன்மாலையாக்கி அணிந்திருப்பவன். ‘அஞ்சி’ என்னும் பெயர் கொண்டவன். சிவபெருமான் பால்போன்ற வெண்ணிற நெற்றியைக் கொண்டவன். நீலமணி நிறம் கொண்ட தொண்டையை உடையவன். பெருமானே, நீ இந்தச் சிவபெருமான் போல நிலைபெற்று வாழ்வாயாக! தொன்றுதொட்டுப் பெருமலை வெடிப்பு ஒன்றில் பெறுவதற்கு அரிதாக, ‘சிறியிலை நெல்லி’ப் பழம் ஒன்றை, உண்டால் சாகாமல் நீண்டநாள் வாழக்கூடிய அதன் தன்மையை உன் மனத்திலேயே வைத்துப் பூட்டிக்கொண்டு, நான் சாகாமல் நீண்டநாள் வாழவேண்டும் என்று எண்ணி என்னை உண்ணச் செய்தாயே. (அதனால் நீ சிவபெருமானைப் போல வாழ்க).

******************************

உதவி : புறநானூறு மற்றும் சிறுபாணாற்றுப்படை நூல்கள்

தொகுப்பு : தனித்தமிழாளன்

படம் : தகடூர் அதியமான்கோட்டை என்னும் ஊரில் நெடுமானஞ்சி மற்றும் ஒளவையாருக்கு அமைக்கப்பட்டுள்ள நினைவுமண்டபத்திலுள்ள சிலைகள்.

நன்றி. வணக்கம் 🙏

முருகன் வெறியாடல் வழிபாடு

முருகனுக்குக் குருதிகலந்த தினை தூவி வெறியாடல் - முருகாற்றுப்படுத்துதல்

நெடுவேள் முருகனுக்கு ஆட்டைப் பலிகொடுத்து, அதன் குருதியை செந்தினையில் கலந்து தூவி முருகவேளை ஆற்றுப்படுத்தி வழிபட்ட செய்தியை விளக்கும் பதிவு இது. பலியில்லா வழிபாடே தமிழர் வழிபாட்டுப் பண்பாடு என்று வாதிடுவோர் பார்த்துத்தெளிதற்கு. பேருரையைப் படித்து விளக்கிக்கொள்ள இயலாதவர்கள், என் சிற்றுரையைப் படிக்கவும்.

நூல் :  அகநானூறு_22

பாடியவர் : வெறிபாடிய காமக்கண்ணியார்

அணங்குடை நெடுவரை உச்சியின் இழிதரும்
கணம்கொள் அருவிக் கான்கெழு நாடன்
மணம்கமழ் வியன்மார்பு அணங்கிய செல்லல்
இதுஎன அறியா மறுவரற் பொழுதில்
'படியோர்த் தேய்த்த பல்புகழ்த் தடக்கை 5

நெடுவேட் பேண தணிகுவள் இவள்' என,
முதுவாய்ப் பெண்டிர் அதுவாய் கூற,
களம் நன்கு இழைத்துக் கண்ணி சூட்டி,
வளநகர் சிலம்பப் பாடிப் பலி கொடுத்து,
உருவச் செந்தினை குருதியொடு தூஉய், 10

முருகுஆற்றுப் படுத்த உருகெழு நடுநாள்,
ஆரம் நாற, அருவிடர்த் ததைந்த
சாரல் பல்பூ வண்டுபடச் சூடி,
களிற்று - இரை தெரீஇய பார்வல் ஒதுக்கின்
ஒளித்து இயங்கும் மரபின் வயப்புலி போல, 15

நல்மனை, நெடுநகர்க் காவலர் அறியாமை
தன்நசை உள்ளத்து நம்நசை வாய்ப்ப,
இன்உயிர் குழைய முயங்குதொறும் மெய்ம்மலிந்து,
நக்கனென் அல்லெனோ யானே - எய்த்த
நோய்தணி காதலர் வர, ஈண்டு
ஏதில் வேலற்கு உலந்தமை கண்டே? 21

துறை :

வரைவிடை வைத்துப் பிரிந்தகாலத்து, தலைமகள் ஆற்றாளாக, தோழி தலைமகனை இயற்பழிப்ப, தலைமகள் இயற்பட மொழிந்தது, தலைமகன் இரவுக்குறி வந்து சிறைப்புறத்தானாக, தோழியாற் சொல்லெடுக்கப்பட்டுத் தலைமகள் சொல்லியதூஉமாம்.

பேருரை :

தெய்வத்தை உடைய உயர்ந்த மலையின் உச்சியிலிருந்து விழும் ஊற்றுக் கூட்டங்களைக் கொண்ட அருவியினால் வளர்ந்த காடுகள் பொருந்திய நாடனாகிய தலைவனது, நன்மணம் கமழும் அகன்ற மார்பு வருத்தியதனால் உண்டான துன்பம் இது என்று அறியாத செவிலியும் தாயும் மனஞ்சுழலும் சமயத்தில், பகைவர்களை அழித்த பலவகையான புகழ்களையும் பரந்த கைகளையும் உடைய நெடிய முருகவேளை வழிபட இவள் நோய் தனிவாள் என்று முதுமையான வாயையுடைய பெண்டிர் அதுவே உண்மையாகக் கூற,

அதைக் கேட்ட தாய்மார் வேலனைக் கொண்டு வெறியாடும் களத்தை நன்றாக அமைத்து முருகனுக்குக் கண்ணியைச் சூட்டி வளப்பமுடைய கோயிலில் எதிரொலிக்கும்படி பாடச்செய்து, பலியைக் கொடுத்து அழகிய சிவந்த தினையை இரத்தத்தோடு தூவி முருகனை வழிப்படுத்தி வருவித்த அச்சம் நிரம்பிய நடுயாமத்தில், சந்தனம் மணம் வீச அரிய மலைப்பிளப்பிலே தழைத்துப்பூத்த மலைச்சாரலுக்குரிய பலவகை மலர்களை வண்டுகள் மொய்க்கும்படி தலையில் அணிந்து, யானையாகிய இரையைத் தேடிய பார்வையையும் நடையையும் ஒளித்து இயங்கும் வழக்கத்தையும் வலிமையையும் உடைய புவியைப்போல, நல்ல மனைகளையுடைய நீண்ட ஊரைக் காக்கும் காவலர் அறியாமல், தன்னை விரும்பும் விருப்பத்தை உடைய உள்ளத்தைப் பெற்ற நம்முடைய விருப்பம் நிறைவேறும்படியாக, இனிய உயிர் வாடாமல் தளிர்க்கும் படி  தலைவர் அனையுந்தோறும், உடம்பு பூரித்துச் சிரித்தேன் அல்லனோ யான், என் உடம்பு இளைத்தற்குக் காரணமான காமநோயைத் தணிக்கும் காதலரின் வரவு இங்கு அயலானாகிய வேலனுக்குத் தெரியாமற் போனதைக் கண்டு?

****************************

சிற்றுரை :

தலைவன் தலைவியை மணஞ்செய்துகொள்வேன் என்றுகூறிவிட்டுச் பணிநிமித்தம் சென்றுவிடுகிறான். தலைவன் வர காலதாமதமாகவே, தலைவி தூயருற்று, பித்துபிடித்தாற்போல் இருக்கிறாள். இதைக்கண்ட தாயும் செவிலித்தாயும், தலைவிக்கு ஏதோ பேய்பிடித்ததாக எண்ணி, முருகனுக்கு வெறியாடல் வழிபாடு செய்தால் சரியாகிவிடும் என்று நினைக்கின்றனர். முதுபெண்டிரும் அதுவே சரி என்கின்றனர்.

வெறியாடற்களம் அமைத்து நெடுவேலை நாட்டி, கண்ணி சூட்டி, பலி கொடுத்து, செந்தினையில் அந்தக்குருதியைக் கலந்து வேலுக்கும் முருகனுக்கும் தூவி வழிபட்டு முருகனை வரவழைக்கின்றனர். இதைக்கண்ட தலைவி, "நான் தலைவனின் பிரிவால் தான் இப்படி இருக்கிறேன் என்ற காரணத்தை அறியாத தாயும் செவிலியும் இப்படி முருகனுக்கு வெறியாடல் நிகழ்த்துகின்றனரே", இதை இவர்கள் அறியாமல் இருக்கலாம். ஆனால், முருகனுக்கும் இது தெரியவில்லையா" என்று நினைக்கிறாள். தலைவனின் வருகையே இதற்கு மருந்து என்று நகைத்துக்கொள்கிறாள்.

இதையெல்லாம் பார்த்துக்கொண்டிருந்த தோழி, தலைவனிடம் இவற்றைக்கூறி விரைவாக வந்து தலைவியை மணந்துகொள்க என்று கூறுகிறாள். முருகனுக்கு வெறியாடல் செய்யும் அந்த நடுஇரவு நேரத்தில் தலைவனும் அங்கு வருகிறான்.

**********

இப்பாடலை படித்துவிட்டு, இதெல்லாம் பொய், முருகனுக்கு உயிர்ப்பலி குருதித்தினையைத் தூவியெல்லாம் வழிபாடு நடக்கவில்லை என்று வாதிடுவோர், தக்க சான்றுகளுடன் வரவும். இதை நம்பாதவர்களுக்கு நாளை திருமுருகாற்றுப்படையிலேயே இதற்குச் சான்று காட்டுகிறேன். அப்போதாவது நம்புவீராவென்று பார்ப்போம்.

நன்றி. வணக்கம்.
தொகுப்பு : தனித்தமிழாளன்

***********

மதவலி நிலைஇய மாத்தாட் கொழவிடைக்
குருதியொடு விரைஇய தூவெள் ளரிச்
சில்பலிச் செய்து பல்பிரப் பிரீஇச்
சிறுபசு மஞ்சளொடு நறுவிரை தெளித்துப்
பெருந்தண் கணவீர நறுந்தண் மாலை
துனையற அறுத்துக் தூங்க நாற்றி
நளிமலைச் சிலம்பின் நன்னகர் வாழ்த்தி
நறும்புகை எடுத்துக் குறிஞ்சி பாடி
இமிழிசை அருவியொடு இன்னியம் கறங்க
உருவப் பல்பூத் தூஉய் வெருவரக்
குருதிச் செந்தினை பரப்பிக் குறமகள்
முருகியம் கிறுத்து முரணினர் உட்க
முருகாற்றுப் படுத்த உருகெழு வியனகர்
ஆடுகளம் சிலம்பப் பாடிப் பலவுடன்
கோடுவாய் வைத்துக் கொடுமணி இயக்கி
ஓடாப் பூட்கைப் பிணிமுகம் வாழ்த்தி
வேண்டுநர் வேண்டியாங்கு எய்தினர் வழிபட”

இந்த அகநானுற்றுப் பாடலிலும் திருமுருகாற்றுப் படைப் பகுதியிலும் சொல்லப் பெறும் முருக பூசையில் பல செய்திகள் பொதுவாக இருத்தலைக் காணலாம்.

இப்பாட்டில் அணங்குடை நெடுவரை, சாரல் என்பன குறிஞ்சித் திணைக்குரிய நிலம். உருகெழு நடுநாள் என்பது அதற்குரிய காலம், இவை இரண்டும் முதற் பொருள்.

1. மிக்க வலிமை நிலைபெற்ற பெரிய காலையுடைய கொழுத்த ஆட்டுக்கிடாயின் இரத்தத்தோடு கலந்த தூய வெள்ளையரிசியைச் சிறு பலியாக இட்டு, பல தானியக் கூடைகளை வைத்து, பசிய சிறிய மஞ்சள் நீரோடு மணமுடைய பண்டங்களைத் தெளித்து, தன்மையையுடைய அலரியின் மணமுடைய மாலையை அளவு சரியாக இருக்கும் படி, நறுக்கி, எங்கும் தொங்கப்படி அலங்கரித்து, மணமுடைய தூபம் எடுத்துக் (குறிஞ்சிப் பண்ணைப் பாடி, ஒலிக்கின்ற இசையையுடைய அருவியின் ஓசையோடு இனிய வாத்தியங்கள் முழங்க, பல நிறங்களையுடைய மலர்களைத் தூவி, யாரும் அஞ்சும்படி மிகச் சிவந்த தினையைப் பரவ வைத்து, குறமகளாகிய பூசாரிச்சி முருகனுக்குரிய துடியையும் தொண்டகப் பறையையும் வாசிக்கச் செய்து, தெய்வம் இல்லை யென்பவரும் அஞ்சும்படியாக முருகனை வருவித்த அழகையுடைய விசாலமான கோயிலில், வெறியாடும் இடம் எதிரொலிக்கும்படி பாடி, பலவாகிய கொம்புகளை ஒருங்கே ஊதி, வளைந்த மணியை அடித்து, ஓடாத வீரத்தையுடைய முருகனுடைய வாகனமாகிய பிணி முகம் என்னும் யானையை வாழ்த்தி, வேண்டியவர்கள் வேண்டியபடி யெல்லாம் வந்து முருகனை வழிபட.

தமிழரின் வேல்வழிபாடு

தமிழரின் வேல்வழிபாடு

என்னடா தைப்பூசம் எல்லாம் முடிந்துவிட்டதே, இப்போது இந்த வேல்வழிபாட்டைப்பற்றி பதிவிடுகிறானே என்று நினைக்கிறீர்களா? என்ன செய்ய இப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. தைப்பூசத்திற்கு மட்டும் வேலை வணக்குபவர்களல்லர் யாம்.
"வேலை வணங்குவதே வேலை" யாகக்கொண்டோர். எப்போது பதிவிட்டாலென்ன?

௧) #வேல் - பெயர்க்காரணம்:

வெல் = வேல்!
'வெல்' என்ற வினைச்சொல்லே நீண்டு 'வேல்' என்ற பெயர்ச்சொல் ஆகிறது! ஆகவே, வேல் = வெற்றி!

௨) #வேல் - தமிழ்த்தொன்மம்:

ஆயிரம் ஆயுதங்கள் இருப்பினும், தமிழ் மன்னர்களின் தனித்த பெருமிதம் = வேல்! ஆண்டாளே, வென்று பகை கெடுக்கும் நின் கையில் "வேல்" போற்றி-ன்னு தான் மாயோனாகிய கண்ணனைப் பாடுறா! வேலும் சங்கும் சங்கத் தமிழ் மரபு! திருமங்கை ஆழ்வார் கையில் இப்பவும் வேல் உண்டு! சங்க காலத் தமிழ் மண்ணில், வேல் வழிபாடே மிகுந்து இருந்தது!  பின்னாளில் தான் ஆறு முகங்களும், பன்னிரு கரங்களும்! ஆகமம், அது இது-ன்னு நுழைத்த பின்பே, ஒரு சாராரின் தலையீட்டால், மற்ற வழிபாடுகள் மெல்ல மெல்லப் புகுந்தன! சிலப்பதிகாரத்தில், வேலுக்கு எனத் தனிக் கோட்டமே இருக்கும்! இந்த வேல் வழிபாடு நாளடைவில் நின்று விட்டது! வேல் வழிபாடு-ன்னா நாகரிகம் இல்லாதவர்கள் கும்புடுவது, சிலை மந்திர வழிபாடே நாகரிகம் என்று ஆகி விட்டது.

௩) #வேலின்_அமைப்பு:

பொதுவாக, வேல், எஃகினால் செய்யப்படும் போர்க் கருவி!  எஃகு ஒரு கலப்பு உலோகம்! இரும்பு + கரிமம் குறிப்பிட்ட அளவில் கலந்து, உலைக்களத்தில் வடிக்கப்படும் கருவி! மன்னர்களின் வேல் எஃகு என்றால், சில வேடர்களின் வேல் கல்லால் செய்யப்பட்டு, நெடுமரத்தில் பொருத்தப்பட்டும் இருக்கும்! ஆயர்களும், ஆநிரைகளைக் காக்க, வெட்சி/கரந்தைப் பூச்சூடி, கையில் வேல் வைத்து இருப்பார்கள்!

௪) #வேலின்_தோற்றம்!

* வேலின் முகம் = சுடர் இலை போல இருக்காம்!
* வேலின் மெய் = நீண்ட நெடு வேலாம்!

சூர் மருங்கு அறுத்த சுடர் இலை நெடு வேல்;
சினம்மிகு முருகன் தண் பரங் குன்றத்து
அந்துவன் பாடிய சந்து கதெழு நெடுவரை - (அகநானூறு 59 - மருதன் இளநாகனார்)

* வேலின் தண்டு இலகுவாகவும், தண்டின் உட்புறம் உள்ளீடற்று (hollow) ஆக இருக்கும்!
* வேலின் முகமோ,  பளு+ கூர்மை உடையதாக இருக்கும்!

௫) #வேலும்_ஈட்டியும்_ஒன்றா??

வேலும் ஈட்டியும் வேறு வேறு ஆயுதங்கள்!
* வேலின் முகம் = அகன்று விரிந்து இருக்கும்! ஈட்டியின் முகம் அகலாது குறுகி இருக்கும்!
* வேலின் கீழ் நுனி = வட்டமாக முடியும்! ஈட்டியோ நேர்க்கோட்டில் முடியும்!

வேல் = பெருமை மிக்கது! மன்னர்களும், படைத் தலைவர்களுமே பெரும்பாலும் ஏந்துவார்கள்!
ஈட்டி = அனைத்து போர் வீரர்களிடமும் உண்டு!

வேல் எறிவதும், சிறந்த பகைவர்களை நோக்கியே! எல்லார் மேலேயும் வேல் எறிந்து விடுவதில்லை!

கான முயல் எய்த அம்பினில் - யானை
பிழைத்த வேல் ஏந்தல் இனிது என்ற குறளே இதற்குச் சான்று! முயலுக்கு அம்பு, யானைக்கு வேல்!

௬) #வேல்_வழிபாடு:

சங்க காலத்தில் வேல் வழிபாடு எப்படி இருந்தது?
வேலன் வெறியாட்டு, வெறி அயர்தல்-ன்னு சொல்லுவர். இதில்...."வேல்" ஒரு முக்கியமான பூசைப் பொருள்!

"வெண்மணல் பரப்பி, செந்நெல் தூவி,
பந்தல் இட்டு, பூ பல பெய்து
பசுந்தழை, காந்தள், பூக்குலை கட்டி" என்று அலங்கரித்து (அணி செய்து), வேலை மையமாக நட்டு வழிபடுதல் வழக்கம்!

பொய்யா மரபின் ஊர்முது வேலன்
கழங்கு மெய்ப் படுத்துக் கன்னம் தூக்கி
முருகு என மொழியும் ஆயின்
கெழுதகை கொல்? இவள் அணங்கி யோற்கே -(ஐங்குறுநூறு, கபிலர்)

* எதாச்சும் தலைவியின் காதல் நோய் இன்னதென்று அறியாத தாய், தலைவியின் மேல் ஏதோ பித்து/சூர் இறங்கி விட்டதாக நினைத்து, அதைப் போக்க முருகனுக்கு எடுக்கும் பூசை! இதை ஒரு ஆண் (வேலன்) நிகழ்த்துவான்!

* (அல்லது) தலைவியே, தன் காதலனைச் சேர முடியாது, அவன் ஒதுக்கியதால் அவனையே எண்ணியெண்ணி அன்பு மிகுந்து போய், முருகனை முன்னிட்டு ஆடிய வெறிக் கூத்து!

இதை ஆண்கள்-பெண்கள், இருவருமே வேல் பிடித்து ஆடின செய்திகள், சங்கத் தமிழில் உள்ளன!
* ஆண் ஆடும் போது = பூசை/குறி! கிடா வெட்டிப் பலி குடுத்து, அதன் குருதியை, அரிசியொடு கலந்து தூவுதல்
* பேதுற்ற பெண் ஆடும் போது = காதல் வலி! வெறியில் முருகனையே திட்டிப் பூக்களைத் தூவுவாள்!

தொல்காப்பியரும் இதற்கு ஒரு துறை ஒதுக்கி உள்ளார்! முருகனுக்கு உரிய காந்தள் பூச்சூடி ஆடுவது!

வெறி அறி சிறப்பின் வெவ் வாய் வேலன்
வெறியாட்டு அயர்ந்த காந்தளும் - (தொல்காப்பியம், பொருளதிகாரம், களவியல்)

காதல் வலி மிகுந்து போய் பெண்கள் ஆடிய வேலன் வெறியாட்டு, மிகவும் மனத்தை வலிக்க வைப்பவை!
ஒரு அழகிய மயில் (மஞ்ஞை), வெறியில் ஆடினா எப்படி இருக்கும்? ஆடி ஆடியே, அழுது அழுது, உள்ளமும் உடலும் தேய்ந்து போனாள்!

கடியுண் கடவுட்கு இட்ட செழுங்குரல் 
அறியாதுண்ட மஞ்ஞை ஆடு மகள் 
வெறியுறு வனப்பின் வெய்துற்று நடுங்கு
சூர் மலை நாடன் கேண்மை
நீர்மலி கண்ணொடு நினைப்பா கின்றே - (குறுந்தொகை 105, நக்கீரர்)

ஒரு கட்டத்தில், காதல் வலியால், முருகனையே "மடையா"-ன்னு திட்டும் தலைவியின் பெருத்த ஆற்றாமையைக் காணலாம்!

வேலன் வேண்ட வெறிமனை வந்தோய்
கடவுள் ஆயினும் ஆக
மடவை மன்ற வாழிய முருகே! - (நற்றிணை 34)

"காதலன் திடீரென்று என்னை ஒதுக்கும் போக்கில் துடிச்சிப் போய் நான் வாழுறேன்! இது அறியாமல், வேலன் வெறியாட்டை என் தாய் நடத்துறா. உனக்காவது தெரிய வேணாமா முருகவேளே? இந்தப் பூசைக்கு நீயுமா உடந்தையா?

நீ கடவுளே ஆனாலும் ஆகுக! அது பற்றிக் கவலையில்லை! மடவை முருகா (மடப்பயலே முருகா)...
நீ நல்லா இருடா! = மடவை மன்ற வாழிய முருகே!!"  என்று இவள்....முருகனிடம் திட்டியும் + கெஞ்சியும் + கண்ணீரால் முருகனைக் குளிப்பாட்டும் காட்சி.

௭) #சிலப்பதிகாரத்தில்_வேல்:

பத்துப்பாட்டு நூலான திருமுருகாற்றுப்படையில் நக்கீரர் வேலைப் பற்றிச் சிறிதளவே சொன்னாலும், அதை ஈடுகட்டவோ என்னவோ.... சிலம்பில், இளங்கோவடிகள், வேலின் பெருமையை மிக அழகாக, குன்றக் குரவையில் விவரிப்பார்!

வேல் கெழு தடக்கைச் சால்பெருஞ் செல்வ!

சூர்முதல் தடிந்த சுடர் இலை நெடு வேல்! -ன்னு முருக பக்தரான நக்கீரர், இரண்டு அடிகளே பாட...

இரண்டே அடிகளா? இளங்கோ அடிகளா?

- என்று வேல் விருத்தமாய், அன்றே பாடினார் சமணச் செல்வரான இளங்கோ! இளங்கோவின் பண்பட்ட உள்ளம் தான் என்னே!!

சீர்கெழு செந்திலும், செங்கோடும், வெண்குன்றும், 
ஏரகமும், நீங்கா இறைவன் கை "வேல்" அன்றே! -ன்னு தொடங்கும் இளங்கோ, வரிசையாக, "வேல் வேல்"-ன்னு ஒரு வேல் விருத்தத்தை, அருணகிரிக்கும் முன்பே பாடிவிட்டுச் செல்கிறார்!

சூர் மா தடிந்த சுடர் இலைய வெள் வேலே!
குருகு பெயர்க் குன்றம் கொன்ற நெடு வேலே!
இணை இன்றித் தான் உடையான் ஏந்திய வேல் அன்றே!
திரு முலைப் பால் உண்டான் திருக் கை வேல் அன்றே!

-ன்னு சிலப்பதிகார வேல் வருணனையில், இசையும் கலந்து, 'பாட்டு மடை'யாகப் பெருகி வரும்!

௮) #முருகன்_வேறு, #வேல்_வேறு_அல்ல!

வேலுக்கு = உடம்பிடித் தெய்வ என்பது ஒரு பெயர்.
(உடன் பிடித் தெய்வம்)

நன்றி வணக்கம்
உதவி : வலைத்தளம்
தனித்தமிழாளன்