இடையீர் போகா இளமுலை யாளையோர்
புடையீ ரேபுள்ளி மானுரி
உடையீ ரேயும்மை யேத்துதும் ஓத்தூர்ச்
சடையீ ரேயும தாளே.
-- காழியர்கோன்
"வைய மீன்ற தொன்மக்க ளுளத்தினைக்
கையினா லுரை கால மிரிந்திடப்
பைய நாவை யசைத்த பசுந்தமிழ்
ஐயை தாடலைக் கொண்டு பணிகுவாம்”
வையம் ஈன்ற தொன்மக்கள் உளத்தினை
கையினாலுரை காலம் இரிந்திட
பைய நாவை அசைத்த பசுந்தமிழ்
ஐயை தாள்தலைக் கொண்டு பணிகுவாம்.
--- பெரும்புலவர் நீ.கந்தசாமியார்
"கரந்தைக்கட்டுரைகள்" என்னும் நூலிலிருந்து
தொல்காப்பியத்தில் மொழிமுதலாகும் மற்றும் மொழியீறாகும் எழுத்துகள் அதாவது சொற்கள் தொடங்கும் மற்றும் முடியும் எழுத்துகள் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அதன் விரிவு பின்வருமாறு.
பன்னீர் உயிரும் மொழி முதல் ஆகும். 26
உயிர் மெய் அல்லன மொழி முதல் ஆகா. 27
க த ந ப ம எனும் ஆவைந்து எழுத்தும்
எல்லா உயிரொடும் செல்லுமார் முதலே. 28
சகரக் கிளவியும் அவற்று ஓரற்றே
அ ஐ ஔ எனும் மூன்று அலங்கடையே. 29
உ ஊ ஒ ஓ என்னும் நான்கு உயிர்
வ என் எழுத்தொடு வருதல் இல்லை. 30
ஆ எ ஒ எனும் மூ உயிர் ஞகாரத்து உரிய. 31
ஆவொடு அல்லது யகரம் முதலாது. 32
முதலா ஏன தம் பெயர் முதலும். 33
குற்றியலுகரம் முறைப்பெயர் மருங்கின்
ஒற்றிய நகரமிசை நகரமொடு முதலும். 34
முற்றியலுகரமொடு பொருள் வேறுபடாஅது
அப் பெயர் மருங்கின் நிலையியலான. 35
உயிர் ஔ எஞ்சிய இறுதி ஆகும். 36
க வவொடு இயையின் ஔவும் ஆகும். 37
எ என வரும் உயிர் மெய் ஈறாகாது. 38
ஒவ்வும் அற்றே ந அலங்கடையே. 39
ஏ ஒ எனும் உயிர் ஞகாரத்து இல்லை. 40
உ ஊகாரம் ந வவொடு நவிலா. 41
உச் சகாரம் இரு மொழிக்கு உரித்தே. 42
உப் பகாரம் ஒன்று என மொழிப
இரு வயின் நிலையும் பொருட்டு ஆகும்மே. 43
எஞ்சிய எல்லாம் எஞ்சுதல் இலவே. 44
ஞ ண ந ம ன ய ர ல வ ழ ள என்னும்
அப் பதினொன்றே புள்ளி இறுதி. 45
உச் சகாரமொடு நகாரம் சிவணும். 46
உப் பகாரமொடு ஞகாரையும் அற்றே
அப் பொருள் இரட்டாது இவணையான. 47
வகரக் கிளவி நான் மொழி ஈற்றது. 48
மகரத் தொடர்மொழி மயங்குதல் வரைந்த
னகரத் தொடர்மொழி ஒன்பஃது என்ப
புகர் அறக் கிளந்த அஃறிணை மேன. 49
இக்கருத்தை உறுதிப்படுத்தும் வகையில் பின்வரும் நூற்பாக்களையும் யாத்தார் தொல்காப்பியர்
மூன்று தலை இட்ட முப்பதிற்று எழுத்தின்,
இரண்டு தலை இட்ட முதல் ஆகு இருபஃது,
அறு-நான்கு ஈ-ற்றொடு நெறி நின்று இயலும்
எல்லா மொழிக்கும் இறுதியும் முதலும்,
மெய்யே, உயிர், என்று ஆயீர் இயல.1
அவற்றுள்,
மெய் ஈறு எல்லாம் புள்ளியொடு நிலையல். 2
நூன்மரபினுட் கூறப்பெற்ற முப்பத்து மூன்று எழுத்துக்களுள் இருபத்திரண்டு எழுத்துக்களை முதலாகவும், இருபத்து நான்கு எழுத்துக்களை ஈ-றாகவும் கொண்டு நெறியாக இயங்கும் எல்லா மொழிகட்கும், இறுதியும் முதலுமாக நிற்கும் எழுத்துக்கள் (தொகுத்துநோக்கின்) மெய்யும் உயிரும் என்று சொல்லப்பட்ட அவ்இரண்டு இலக்கணத்தனவாகும்.
எழுத்துவகையான் இருபத்திரண்டும் இருபத்து நான்கும் என நின்றவை இனக்குறியீட்டு வகையான் இரண்டாக நிற்கும் என்றவாறு.
உயிர் பன்னிரண்டு,
மெய் ஒன்பது,
மொழி முதற் குற்றுகரம் ஒன்றுமாம்.
உயிர் பன்னிரண்டு,
மெய் பதினொன்று,
மொழியிறுதிக் குற்றியலுகரம் ஒன்றுமாம்.
முதனிலையும் இறுதி நிலையும் நோக்கி மெய்யெனப் பொதுப்படக் கூறினாராயினும் "அப்பதி னொன்றே புள்ளி யிறுதி"எனவும், “மெய்யீ றெல்லாம் புள்ளியொடு நிலையல்"எனவும், "உயிர்மெய் யல்லன மொழிமுத லாகா"எனவும் கூறுதலான். இறுதி நிற்பது புள்ளிமெய் என்றும், முதல் நிற்பது உயிர்மெய் என்றும் உணர்ந்துகொள்க.
மேலும் புணரியலில்,
குற்றியலுகரமும் அற்று என மொழிப. 3
உயிர்மெய் ஈறும் உயிர் ஈற்று இயற்றே. 4
உயிர் இறு சொல் முன் உயிர் வரு வழியும்
உயிர் இறு சொல் முன் மெய் வரு வழியும்
மெய் இறு சொல் முன் உயிர் வரு வழியும்
மெய் இறு சொல் முன் மெய் வரு வழியும் என்று
இவ் என அறியக் கிளக்கும் காலை
நிறுத்த சொல்லே குறித்து வரு கிளவி என்று
ஆயீர் இயல புணர் நிலைச் சுட்டே. 5
என்றும் நிறுவுகிறார்.
நன்றி. வணக்கம்.
தனித்தமிழாளன் தமிழ் கோ விக்ரம்
நன்றி. வணக்கம்
தனித்தமிழாளன் தமிழ் கோ விக்ரம்
உதவி: தொல்காப்பியம் நூல் மற்றும் வலைத்தளம்
"மனுசுமிருதியிலும் இவை போன்ற நூல்களிலும் கூறப்பட்டுள்ள செய்திகள் நாகரிகமற்றவையாகவும் இழிவினும் இழிவானவையாகவும் உள்ளன. இதைக் கணக்கிலெடுத்துக் கொண்டு அவற்றை மிக வன்மையாகக் கண்டிக்கின்றோம். இந்தக் கண்டனத்துக்கு அறிகுறியாக அவற்றைத் தீயிட்டுக் கொளுத்தத் தீர்மானிக்கிறோம்" என்று முழக்கமிட்டு மகாராட்டிரா மாநிலம் மகத் நகரில் கூடிய சத்யாகிரகிகளின் மாநாட்டில் அம்பேத்கர் தலைமையில் மனுசுமிருதியை எரித்த நாள் 1927 டிசம்பர் 25.
சகஸ்திரபுத்தே என்கிற பார்ப்பனர், சூத்திரர்களுக்கான நியதிகள் குறித்து மனு(அ)நீதியில் கூறப்பட்டுள்ளதை படித்துக்காட்டி அம்பேத்கரின் கருத்துக்கு வலுசேர்த்தார். இந்தப் பின்னணியிலேயே மனு(அ)தர்மம் நூல் எரிக்கப்பட்டது.
இந்த நிகழ்விற்கு முன்பே, மனுசுமிருதியை கொளுத்தி சாம்பலை கடலில் கரைத்துவிட வேண்டும் என்கிற முதல் கலகக்குரல் 17.10.1927இல் காட்பாடியில் நடந்த ஆதிதிராவிடர் மாநாட்டில் ம.சி.ராசாவிடமிருந்து வெடித்தது. மகத்துக்கும் முன்னதாகவே 4.12.1927இல் குடியாத்தத்தில் கூடிய சுயமரியாதைக்காரர் மாநாட்டில் ஜே.எஸ்.கண்ணப்பர் மனுசுமிருதியைக் கொளுத்தினார். ஆனால், மகத்தில் மனுசுமிருதி எரிக்கப்பட்டதால் நாடே அதிர்ந்தது.
வெறும் நூலை நாம் எரிக்கிறோம். ஆனால், மக்களின் மனங்களில் இந்த இழிநால்வண்ணக்கோட்பாட்டையும், அதன் கொடுமைகளையும் இன்னும் எரிக்கமுடியவில்லை.
சொல்லினிய ஞாலத்து மிக்கஊர் நானூற் றுவர்கள்ஊர் வேலொத்த கண்ணார் விளங்கும்ஊர் - ஆலித்து மன்னிருகால் வேலை வளர்வெள்ளத் தும்பரொடும் பன்னிருகால் நீரில் மிதந்தவூர்
௧) மன்னும் பிரமனூர்
௨) வேணுபுரம்
௩) பேரொலிநீர் சண்பை
௪) அரன்மன்னு தண்காழி
௫) அம்பொற் சிரபுரம்
௬) பூந்தராய்க்
௭) கொச்சைவயம்
௮) வெங்குருப்
௯) பொங்குபுனல் வாய்ந்தநல் தோணி புரம்
௰) மறையோர் ஏய்ந்த புகலி
௧௧) கழுமலம்
௧௨) பூம்புறவம்
என்றிப் பகர்கின்ற பண்புற்ற தாகித் திகழ்கின்ற மல்லைச் செழுநகரம் மன்னவும்...
-- நாரையூர் நம்பியாண்டார் நம்பிகள்
இச்சொற்றொடரை படித்தும் பலர்சொல்லக்கேட்டுமிருப்போம் நாம். வள்ளுவப்பெருந்தகை தங்குறளில் வான்சிறப்பின் பத்தாங்குறளில் இத்தொடரை எடுத்தாண்டிருப்பார். ஆகையால், அதைமட்டுமே நாமறிந்திருப்போம். இன்று நற்றிணையைபடிக்கத்தொடங்கியயுடனே, குறிஞ்சித்திணையின் முதற்பாடலில் இஃதே தொடரைக்கண்டேன். இலக்கியங்களில் இதேபொருளைத்தரும் வேறுபலசொற்றொடர்களால் புலவர் பலருஞ்சொல்லி இருக்கலாம். ஆனால், மாறாது அதேசொற்களை இருவீரும் பயன்படுத்தியுள்ளனர். அந்நற்றிணைப்பாவும் அக்குறளும் இங்கே பதிந்துள்ளேன். நன்றி.
நின்ற சொல்லரநீடுதோன் றினியர்
என்றும் என்றோள் பிரிபறி யலரே
தாமரைத் தண்டா தூதி மீமிசைச்
சாந்தின் தொடுத்த தீந்தேன் போலப்
புரைய மன்ற புரையோர் கேண்மை
"நீரின் றமையா வுலகம்" போலத்
தம்மின் றமையா நந்நயந் தருளி
நறுநுதல் பசத்த லஞ்சிச்
சிறுமை உறுபவோ செய்பறி யலரே.
-- குறிஞ்சிக்கபிலர்
தலைவன் பிரியக் கருதியதை அறிந்த தோழி தலைவியிடம் அதனைத் தெரிவிக்கிறாள். தலைவனது அன்பையும் மனப்போக்கையும் நன்கறிந்திருக்கும் தலைவி, அவன் பிரியமாட்டான் என உறுதியாகக் கூறுகிறாள்.
தோழீ ! நம் காதலர் நிலைமை தவறாத வாய்மையுடையவர்; நெடிதாகத் தோன்றுகின்ற இனிமையுடையவர்; எப்பொழுதும் என் தோள்களைப் பிரியும் அன்னதொரு குணக் குறைபாடிலர்; அத்தகைய மேதக்கோருடைய நட்பு; தாமரையின் தண்ணிய தாதினையும் மேலோங்கிய சந்தனத்தின் தாதினையும் ஊதி, அந்தச் சந்தன மரத்தில் வைத்த இனிய தேன் போலத் திண்ணமாக மேதக்கன ஆதலின்; அவர் நீரையின்றியமையாத உலகியல் போலத் தம்மை யின்றியமையாத நம்பால் முன்பு விருப்பமிக வைத்தருளி; பின்பு பிரிதலால் நம் நறிய நுதல் பசலையூர்தற்கு அஞ்சி; செய்வதறியாராய்த் தடுமாற்றமடைவாரோ?; அங்ஙனம் செய்யார்காண்.
"நீரின் றமையா துலகெனின்" யார்யார்க்கும்
வானின் றமையா தொழுக்கு.
- வள்ளுவப்பெருந்தகை
எப்படிப்பட்டவர்க்கும் நீர் இல்லாமல் உலக வாழ்க்கை நடைபெறாது என்றால், மழை இல்லையானால் ஒழுக்கமும் நிலைபெறாமல் போகும்.
நன்றி. வணக்கம்.
தனித்தமிழாளன் தமிழ் கோ விக்ரம்
பண்டைத்தமிழ்நாடு தன்னளவு சுருங்கியதற்கு கடற்கோளே முதற்கரணியம். இந்நாடு நான்கு பெருங்கடற்கோள்களைக் கண்டதென்று கருதுவர். (அதற்குத் தக்கவுறுதிச்சான்றுகள் இல). இருப்பினும், கடற்கோள் நிகழ்ந்தமைக்கு கலித்தொகையின் முல்லைக்கலியும் மற்றும் சிலப்பதிகாரமும் சான்றுகாட்டி நிற்கின்றன. அவற்றை இங்கே பதிவிட்டுள்ளேன். இற்றைக்குப் பதினாறாண்டுகட்கு முன்பு நாமும் நம்வாழ்வில் ஆழிப்பேரலையோடு ஒருசிறிய கடற்கோளையும் கண்டுவிட்டோம்.
"மலிதிரை யூர்ந்துதன்மண்கடல் வௌவலின்
மெலிவின்றி மேற்சென்றுமேவார் நாடிடம்படப்
புலியோடு வின்னீக்கிப்புகழ்பொறிந்த கிளர்கெண்டை
வலியினான் வணக்கியவாடாச்சீர்த் தென்னவன்"
முற்காலத்தில் கடல்பொங்கிப் பாண்டியனின் நாட்டை விழுங்கியது. ஆனாலும் பாண்டியன் தளர்ந்து விடவில்லை. மேலெசென்று அருகிலுள்ள சேர, சோழ நாடுகளை வென்று புலிக்கொடி, வில்கொடியை நீக்கி புகழுடைய மீன்கொடிநாட்டி பாண்டிய நாட்டுடன் சேர்த்துக் கொண்டான்.
*****************
"பஃறுளி யாற்றுடன் பன்மலை யடுக்கத்துக்
குமரிக் கோடுங் கொடுங்கடல் கொள்ள
வடதிசைக் கங்கையுமிமயமுங் கொண்டு
தென்னிசை யாண்ட தென்னவன்வாழி"
கொடுங்கடல் சினந்தெழுந்து பஃறுளியாற்றுடனே பல பக்க மலைகளையுடைய குமரிமலையினையும் கொண்து. அதற்குப் பின்னர் பாண்டிய மன்னன் வடதிசைக்குச் சென்று கங்கை ஆற்றையும் இமயமலையையும் வெற்றி கொண்டான்.
உதவி : கலித்தொகை மற்றும் சிலப்பதிகாரம்
தொகுப்பு : தனித்தமிழாளன் தமிழ் கோ விக்ரம்
*********************
நன்றி. வணக்கம்
தமிழினத்தை முன்னேற்ற மூவர் தோன்றினர். திருவள்ளுவர் தலை, உயர்நிலை மக்கட்குரிய தொண்டாற்றியவர். மறைமலையடிகள் இடைநிலை மக்கட்குரிய தொண்டாற்றியவர். பெரியார் கடைநிலை மக்கட்குரிய தொண்டாற்றியவர்... எனக் கூறிய பாவாணர் இக்கருத்தைக் கீழ்க்கண்டவாறு கவிதையாகவும் வடித்தார்.
தமிழன் விடுதலைத் தலைவர் மூவருள்
அமரும் ஈகையர் அறநூல் வள்ளுவர்
தமியின் மொழியினர் தவநன் மறைமலை
இமிழ்தன் மானியர் இராமசாமியார்
அரிய செயல்களை ஆற்றுவார் தமை
பெரியர் எனச்சொலும் பிறங்கு திருக்குறள்
உரியர் இப்பெயர்க் கொருவர் நேரினே
இரியீ ரோடையர் இராமசாமியார்
இல்லத் திருந்துநல் லின்ப வாழ்வுதும்
செல்வச் சிறப்பினில் சிறிதும் வேட்டிலர்
வல்லைத் தமக்கென வாழ்வு நீக்கினார்
ஒல்லும் வகையெல்லாம் உழைக்க இனவர்க்கே!
மல்லைப் பதவிகொள் மாட்சி யிருப்பினும்
அல்லிற் பகலினில் அடுத்த வழியெலாம்
கல்லிற் சாணியிற் கடுத்த வசவுறுஞ்
சொல்லிற் படும் பொறைச் சூர வாழ்க்கையர்!
மலையெனும் மறை மலையென் அடிகளும்
தலையென் சோமசுந்தரபா ரதியும்பின்
தொலையும் இந்தியைத் தொடர்ந்தொக்கினும்
நிலைசிறந்த திராம சாமியால்!
குடிசெய் வார்க்கிலை கூறும் பருவமே
மடிசெய் தேயவர் மானம் கொளக்கெடும்
இடிசெய் உடம்பு பல்இடும்பைக் கலமெனத்
துடிசெய் தேயவர் தொண்டு பூண்டுளார்!
தானமிட்ட தன் தலைவன் நிலைகெட
ஈனச் சூத்திரன் என்னுந் தீயனை
வானங்காட்டென வணங்குத் தமிழன்தன்
மானங்கெட்டு வழமை கடிந்துளார்!
படிமை மேல்மிகு பாலை ஊற்றலும்
குடுமி மலையெரி கோநெய் கொட்டலும்
கடவுள் தேரினைக் கடத்தலும் முனோர்
கொடை மடம் பகுத்தறிவில் கோளென்றார்!
கட்டுக் கதைகளைக் கடவுள் தொன்மத்தைப்
பாட்டுப் பிட்டவை பிதற்றல் புரட்டலை
வெட்ட வெளிச்சமாய் விளக்கினார் முனம்
பட்டப் படிப்பெலாம் பயனில் குப்பையே!
அடரும் தமிழரோ டணையுந் திரவிடர்
மடமை தவிர்ந்து தன்மான வாழ்வுற
இடர்கொள் ஆர்வலர் இராமசாமியார்
கடவுள் இலையெனக் கழறும் எல்லையே!
- (தமிழிலக்கிய வரலாறு பாவாணர்)
புண்ணூற்றுக் கல்லடியும் சாணக் குண்டும்
பொறுத்தலருஞ் சொல்லடியும் புகழ்போற்
மண்ணாற்றில் கலஞ்செலுத்தும் கடுஞ்செய்கைபோல்
கைதூக்கி தென்னவரை கரையிலேற்றி
தொண்ணூற்று மூன்றாண்டு தொடர்ந்தபின்னும்
துளங்காது துலங்குபகுத் தறிவுத் தொண்டால்
நண்ணூற்றைத் தாண்டவரும் நோற்றலாற்றின்
நானிலத்துப் பெரியாரை வாழ்த்துவோமே!
- (பாவாணர் முதன்மொழி -1:3:1)
******************
நன்றி. வணக்கம்.
